• Δασογεωργικά, όπου υπάρχει συνδυασμός δέντρων και γεωργικών φυτών.

Στα δασογεωργικά συστήματα τα δέντρα είναι δασικά ή οπωροφόρα. Τα δασικά είδη διατηρήθηκαν μετά την αλλαγή της χρήσης γης από δάσος σε γεωργική καλλιέργεια ή φυτεύονται για παραγωγή τεχνικής ξυλείας. Τα οπωροφόρα φυτεύονται για παραγωγή κυρίως καρπών και δευτερευόντως καυσόξυλων και ζωοτροφών.

Τα κυριότερα είδη δέντρων που υπάρχουν στην Ελλάδα σε δασογεωργικά συστήματα είναι η δρυς, το κυπαρίσσι, η καστανιά, η καρυδιά, η χαρουπιά, η γκορτσιά, η λεύκη, η ελιά, η αμυγδαλιά, η συκιά, η κερασιά κ.α. Στον υπόροφο καλλιεργούνται κυρίως δημητριακά, λαχανικά, κτηνοτροφικά / λειμώνια φυτά, άμπελος.

• Δασολιβαδικά, όπου υπάρχει συνδυασμός δέντρων και ποωδών λιβαδικών φυτών που βόσκονται από αγροτικά ζώα.

Τα δασολιβαδικά συστήματα διακρίνονται σε φυσικά και τεχνητά. Στα φυσικά δασολιβαδικά συστήματα ανήκουν τα δασολίβαδα (λιβαδικά οικοσυστήματα μέσα στα οποία φύονται διάσπαρτα μεμονωμένα άτομα, συδεντρίες ή λόχμες δασικής δενδρώδους βλάστησης), ενώ στα τεχνητά δεντροφυτείες (ελαιώνες, λευκοκαλλιέργειες κ.α.) με ποώδη υπόροφο που βόσκεται.

• Αγροδασολιβαδικά, όπου συνυπάρχουν δέντρα με γεωργικές καλλιέργειες και αγροτικά ζώα.

Τα ζώα μπορεί να βόσκουν μετά τη συγκομιδή των καλλιεργειών ή στα όρια των αγρών. Αξίζει να σημειωθεί ότι πολλά δασογεωργικά συστήματα είναι στην ουσία αγροδασολιβαδικά, καθώς η βόσκηση μετά τη συγκομιδή της καλλιέργειας είναι μια συνηθισμένη πρακτική.

Τα αγροδασικά συστήματα είναι αρκετά διαδεδομένα στην Ελλάδα, όμως το επιστημονικό ενδιαφέρον για αυτά άρχισε να αναπτύσσεται μόλις τα τελευταία 20 χρόνια. Στα συστήματα αυτά εφαρμόζονται συνήθως τρόποι διαχείρισης συμβατοί με την πρακτική των τοπικών πληθυσμών. Είναι τεκμηριωμένο ότι έχουν μεγάλη σημασία για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και του αγροτικού τοπίου. Είναι συνεπώς αναγκαία η προστασία τους, η μελέτη τους αλλά και η διατύπωση προτάσεων που θα συμβάλουν στην ορθολογική τους διαχείριση.

Απόστολος Κυριαζόπουλος

Δασολιβαδικό σύστημα με φυτεμένες αγριοκερασιές στο Ν. Πέλλας

Δασογεωργικό σύστημα μηλιές - ντομάτες στο Ν. Ευβοίας

Δασογεωργικό σύστημα ελιές – αμπέλι στο Ν. Ηλείας

Κατεβάστε το επισυναπτόμενο αρχείο από εδώ:  1η ανακοίνωση για το 7ο Πανελλήνιο Λιβαδοπονικό Συνέδριο

Το 7ο Πανελλήνιο Λιβαδοπονικό Συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στην Ξάνθη από 14 έως 16 Οκτωβρίου 2010.

Όσοι επιθυμούν να παρουσιάσουν σχετική εργασία στο συνέδριο ή απλά να το παρακολουθήσουν, παρακαλούνται να συμπληρώσουν τη συνημμένη δήλωση συμμετοχής και να την επιστρέψουν το αργότερο μέχρι 31 Ιανουαρίου 2010 στη διεύθυνση που αναφέρεται στην αίτηση.

Κατεβάστε το επισυναπτόμενο αρχείο από εδώ:  1η ανακοίνωση για το 7ο Πανελλήνιο Λιβαδοπονικό Συνέδριο

18 – 23 Αυγούστου, 2011, Πεκίνο, Κϊνα

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα

http://www.iale2011.org/

1-4 Οκτωβρίου 2010, La Serena, Χιλή

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα

http://www.medecos2010.udec.cl/

Ο νόμος επιφυλάσσει διαφορετική αντιμετώπιση για τα λιβάδια που αποτελούν δασικές εκτάσεις και διαφορετική για τα λιβάδια που δεν αποτελούν δασικές εκτάσεις. Γενικά την αρμοδιότητα για τη διαχείριση των λιβαδιών, σύμφωνα με τα άρθρα 186 και 272 του ν. 3463/2006, και με το άρθρο 74 του ν. 998/1979 «Διάθεσις χορτολοβαδικών εδαφών», έχουν οι ΟΤΑ μαζί με τις Υπηρεσίες Γεωργίας. Η ύπαρξη δύο διαφορετικών καθεστώτων έχει ως αποτέλεσμα την αποσπασματική διαχείριση των λιβαδιών, αφού αρμόδιοι είναι δύο φορείς, οι υπηρεσίες του Υπουργείου Γεωργίας για τα πεδινά χορτολίβαδα και οι Δασικές Υπηρεσίες για αυτά που θεωρούνται δασικές εκτάσεις (για παράδειγμα τα θαμνολίβαδα, τα ορεινά χορτολίβαδα και τα δασολίβαδα).

Καποτάς Παναγιώτης

Πλήθος διεθνών νομικών κειμένων αναφέρονται στην προστασία των δασών και των δασικών εκτάσεων. Στα περισσότερα δεν γίνεται σαφής αναφορά στα λιβάδια αλλά στις δασικές εκτάσεις ή στο περιβάλλον, εννοώντας και τα λιβάδια. Στον χώρο της Ε.Ε. η έννοια της πολιτικής για τις δασικές εκτάσεις και για τα λιβάδια ειδικότερα δεν υπάρχει αυτούσια στις συνθήκες για την σύσταση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην έννοια της πολιτικής για το περιβάλλον, όμως, σαφώς εμπεριέχεται και η προστασία των δασικών εκτάσεων και των λιβαδιών. Σημαντικά μη δεσμευτικά κείμενα είναι αυτά που συντάχθηκαν στην Συνδιάσκεψη του Ρίο για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη (Διακήρυξη Ρίο, Ατζέντα 21, Διακήρυξη αρχών για τα δάση, Σύμβαση για τη βιοποικιλότητα), όπως επίσης η Ευρωπαϊκή σύμβαση για το τοπίο, η σύμβαση του Άαρχους που κυρώθηκε με το ν. 3422/2005 (ΦΕΚ Α΄303), η σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για την καταπολέμηση της ερημοποίησης και οι αρχές της πρόληψης και της προφύλαξης στο άρθρο 174 παρ. 2 της Συνθήκης των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΣΕΚ), όπως και η αρχή της βιώσιμης ή αειφόρου ανάπτυξης και η αρχή της ενσωμάτωσης στο άρθρο 2 και στο άρθρο 6 της ΣΕΚ αντίστοιχα.

Καποτάς Παναγιώτης

Οι σημαντικότερες απειλές που αντιμετωπίζουν τα λιβάδια της χώρας μας είναι α) ο εκτοπισμός των λιβαδιών σε οριακά περιβάλλοντα, ως απόρροια της πίεσης για απόκτηση γεωργικής γης κατά το παρελθόν, β) η σημαντική επέκταση των θαμνολίβαδων εις βάρος των ποολίβαδων, ως απόρροια της  σταδιακής εγκατάλειψης της εκτατικής αιγοτροφίας, γ) ο κίνδυνος οικολογικής υποβάθμισης των λιβαδικών φυτοκοινοτήτων, ως απόρροια της σταδιακής εγκατάλειψης της κτηνοτροφίας που οδηγεί σταδιακά σε ομογενοποίηση και υποβάθμιση της χλωριδικής ποικιλότητας, δ) η χλωριδική αλλοίωση που εντοπίζεται σταδιακά από εισβάλλοντα ξενικά χλωριδικά στοιχεία, ε) οι πυρκαγιές που αφανίζουν κάθε χρόνο σημαντικές λιβαδικές εκτάσεις και που οδηγούν βραχυπρόθεσμα πολλές φορές σε αλλαγή ου καθεστώτος χρήσης (π.χ. οικοπεδοποίηση), και στ) οι προσβολές των λιβαδικών βιοτικών στοιχείων από σημαντικούς παθογενείς παράγοντες (ασθένειες από μύκητες, κ.λπ.) – απειλή που τα αίτια και τα αποτελέσματά της έχουν πολύ λίγο μελετηθεί.

Μιχαήλ Βραχνάκης